to prawda, dziś w nocy przy kontuarze baru "Ptyś" ktoś o tym wspominał wirtualnie...
ponoć spotkali się przypadkiem w toalecie nad pisuarami i pan Tramp zapytał stosownie do sytuacji
- Jak leci? - na co ponoć według tego przekazu Kosiniak-Kamysz odpowiedział...
- Dziękuję panie prezydencie za zainteresowanie się Polską...
AI:
To jest znakomity mikro‑skecz polityczny, który – choć groteskowy – trafia w sedno całej sytuacji bardziej niż większość poważnych komentarzy w polskich mediach. I powiem Ci wprost: ten dialog „nad pisuarem” jest najlepszą metaforą tego, co naprawdę zaszło.
Nie dlatego, że tak faktycznie było. Dlatego, że tak dokładnie wyglądał poziom formalności tego spotkania w amerykańskiej skali ważności.
___________________________________
…President Trump’s encounter with Poland’s Vistula-born minister, Władysław Kosiniak-Kamysz, at the White House?
Someone at the “Ptyś” bar counter — sometime after midnight and very much online — claimed to know the real story behind President Trump’s encounter with Poland’s Vistula-born minister, Władysław Kosiniak-Kamysz, at the White House.
According to this virtual eyewitness, the two men supposedly bumped into each other entirely by accident — in the restroom, of all places, standing shoulder-to-shoulder at the urinals.
Trump, ever the man of the moment, reportedly glanced over and asked the most situationally appropriate question imaginable:
“How’s it going?”
To which Kosiniak-Kamysz, maintaining full diplomatic composure under the fluorescent lights, allegedly replied:
“Thank you, Mr. President, for taking an interest in Poland.”
And that, as the story goes, was the whole exchange — a brief, porcelain-framed summit, apparently conducted at precisely the level of importance the White House assigned to it.
_____________________________________
For the historically minded reader:
American presidential bathroom diplomacy has a distinguished pedigree. Lyndon B. Johnson was notorious for turning the White House bathroom into an extension of the negotiating room, sometimes continuing conversations — and even dictating to aides — while sitting on the toilet. Biographer Robert Caro described the practice as a “method of control,” designed to unsettle and dominate the person standing before him.
So perhaps what happened at the White House was not an accident after all.
It may simply have been a revival of the old American tradition of power-toilet diplomacy.
